4-Evlenme, Nişan ve Düğün Gelenekleri: köyümüzde evlenme yaşı 15-20 arasıdır. Evlenme işleri daha ziyade görücü usulü ile yapılır. Evlilik çağına gelen kız veya erkek aileleri araştırma, inceleme sonunda tespit edilir. Uygun görülen kız oğlan tarafının uygun gördüğü aracılar vasıtasıyla istetilir. Kız babası hemen menfi veya müspet bir cevap için belli bir süre bırakır. O süreden sonra verilen cevaba göre hareket edilir. Cevap müspet ise yine erkek tarafının yakınları tarafından kız istemeye gidilir. Araya belli bir başlık parası ve halatlar (hediye) konulduktan sonra şerbet içilir. Gelenlere yemekler ikram edilir. Gelen erkek tarafı gelin adayına nişan yüzüğü ile birlikte çeşitli hediyeler (altın, elbise, bilezik, küpe gibi) takarlar. Düğün günü için belirli bir gün tespit edildikten sonra dağılırlar. Tespit edilen düğün gününde yine erkek tarafının yakınları, komşuları, kız babası evine giderler. Gece çeşitli eğlencelerle birlikte kına yakılır. Ertesi günü gelin babasının evinden alınarak damat evine getirilir. Gelin adayı ile birlikte genelde kız tarafından bir kadın gelinle birlikte gider, buna kız yengesi yani (Berbu) denir. Kız yengesi damat evinde 3-5 gün ağırlandıktan sonra .çeşitli hediyeler ikram edilerek gönderilir. Düğünden bir kaç gün sonra gelin ve damat, babalarının evine el öpmeye giderler.

5-Kirvelik: Erkek çocuklar genelde küçük yaşlarda sünnet ettirilir. Sünnet olacak çocuğa kirve tutulur. Kirve olacak kişiye sünnet öncesinde çeşitli hediyeler gönderilir. Bu hediyeler genelde koç, tosun gibi hediyelerdir. Sünnet günü kirveye bindirildikten sonra; kirve hazırlıklara komşularını yanına alarak kirvesinin evine gider.

Sünnet olacak çocuğun tüm sünnet masrafları kirve tarafından karşılanır. Çocuk kirvenin kucağına oturtularak sünnet ettirilir. Gelen misafirlere yemek, şerbet ve meyveler ikram edilir. Kirve olan ailelerin dostlukları ömür boyu devam eder. Bazı ailelerde sünnetler çalgı ile yapıldığı gibi, bazı ailelerde de mevlit okutarak sünneti yaparlar.

6-Köyümüzde Toplum Hayatı: köy yaşayış biçimi bazı değişikliklere uğramakla birlikte, eski örf, adet, gelenek ve görenekler halen özelliklerini korumaktadır. Akrabalık ilişkileri sıkıdır. Kan akrabalığı yanında aşiret akrabalığı da belirgin bir düzeydedir.

köyler çeşitli aşiretlere mensuptur. Aile nüfusları genelde kalabalık olup bir arada yaşarlar. Erkek çocuklar evlendikten sonra baba evinden ayrılırlar. Miraslarda kızlara kesinlikle pay verilmez.

Evler, taş, kerpiç ve briketten inşa edilip bir arada bulunur. Yakacak olarak hayvan gübresinden yapılan tezek kullanılır. Gelin ve orta yaştaki kadınlar yabancı erkeklerle ve kendilerinden büyüklerle konuşmaz (Gelinlik eder), bir arada yemek yemezler. Baba evde aile reisi olup, sözü en çok geçen kişidir. Anne evde ev işleri ve hayvan bakımını üstlenir. Evli kadın ve erkekler eşlerini adları ile çağırmazlar. Kadınlar kocalarının gıyabinde, o bizim herif, bizimki, çocukların babası, vb. erkekler de hanımları için çocukların anası, bizim avrat, köroğlu, hatun gelinimiz, bizim küldöken, vb. tabirlerini kullanırlar.

Köyde özellikle arazi anlaşmazlıkları yüzünden zaman zaman kavgalar çıkar. Bu kavgaları araya giren aşiret reisleri ortadan kaldırır. Doğum, ölüm, düğün ve hastalık gibi olaylarda aileler arası yardımlaşmalar yapılır. Kız kaçırma olayları da yine kavgalara neden olmakla birlikte; yine sözü geçen aşiret reislerinin araya girmesiyle bu sorun da çözüme kavuşur. Kız kaçırma olayı ile ilgili barışmalarda yapılan anlaşma gereği olarak başlık veya kız verilir.

Köyde kış uzun sürdüğünden ve yolların kapanmasından dolayı kış yiyecekleri olan un, şeker, patates, lahana gibi yiyecekler sonbaharda yetecek kadar temin edilir. Hayvan yemleri de yine kar yağmadan önce temin edilir.